پایگاه اطلاع رسانی ثمین | Samiin.ir
  • ورود شما را به اولین پایگاه اطلاع رسانی رسمی محافل مذهبی استان کرمانشاه گرامی می داریم
کد خبر: 175
تاریخ انتشار: 1392/11/29 - 01:01
حاج یزدان ناصری
پایگاه اینترنتی ثمین ، هر دو هفته یکبار ، در روزهای سه شنبه گفتگویی اختصاصی را با یکی ازمداحان استان کرمانشاه منتشر می سازد، در دومین هفته از این سری گفتگوها به سراغ مداح و ذاکری دلسوخته و با اخلاص رفتیم که نام نیک وی در کشور و کرمانشاه به خوبی شناخته شده است.

گفتگوهای گذشته ثمین را در بخش گفتگو مشاهده فرمایید.

* لطفا قبل از مطالعه به این نکته توجه داشته باشید...

که این گفتگو دو صفحه (بخش) بوده و لینک ادامه گفتگو پس از مشاهده صفحه (بخش) اول در آخر صفحه قرار گرفته است.
* لطفا نظرات ، انتقادات و پیشنهادات سازنده خود را ذیل مطالب در قسمت نظرات ارسال فرمایید.
------------------------------------------------------------------------------------------

ثمین: لطفا خودتان را معرفی بفرمایید؟
بسم ا... الرحمن الرحیم ، با عرض سلام و خسته نباشید و ضمن عرض تشکر از شما عزیزان و وقتی که در اختیار بنده ناچیز قرار دادید.
یزدان ناصری متولد 1354 در شهر کرمانشاه و از اهالی قدیم خیابان شهدای اشک تلخ می باشم.
ثمین: مداحی را از چه زمانی آغاز کردید؟
به لطف امام حسین(ع) در خانواده ای مذهبی به دنیا آمدم که همگی از قبل انقلاب و بعد ، بانی مجالس اهل بیت(ع) بودند و ما 60 روز محرم روضه داشتیم و خیلی از روحانیون و وعاظ محترم و مرشدهای قدیمی که اکثرا به رحمت خدا رفته اند (مرحوم آقا یاحسین(ع) ، مرحوم حاج آقا صباحی بزرگ ، مرحوم حاج آقا زمانی ، مرحوم حاج آقا انصاری و...) در منزل پدر بزرگم مرحوم حاج مصطفی نامبردار در (پل شهید حداد عادل) تشریف می آوردند و هر ده روز خانه یکی از اقوام برگزار می شد و دهه آخر صفر نیز در منزل خودمان برگزار میشد که هنوز این مراسم برقرار است. ما سال 63 تا 65 دو سال مهمان امام رضا (ع) بودیم و کلاس دوره راهنمایی را در مدرسه شهید اندرزگو مشهد مقدس خواندم و این لطف شاملم شد که در این دوسال سروران عزیزم حاج علی نظری و حاج جلال کیانی از جبهه به مشهد می آمدند و در آنجا بنده از محضر این عزیزان استفاده می کردم و مجددا به جبهه باز می گشتند و این لطف را نیز شاملم شد که در محضر بزرگانی در مجالس روضه استفاده می نمودم و در سال 65 که مجددا به کرمانشاه آمدم برای اولین بار در روضه های خانگی به مداحی پرداختم.

*مداح خوب شدن به مجلس دیدن است نه مجلس پیاده کردن و خواندن...

ثمین: اساتید شما در اخلاق ، فنون خاص ، و دیگر حوزه های مداحی چه کسانی هستند؟

بنده به یاد دارم در حدود سال 61 که کودک بودم ، در حسینیه مقدسی چراغ سبزی بود که زیر آن هک شده بود "اهدایی محسن شهبازی" و حاج اصغرآقا خیری ، حاج محمد تقی مقدسی و دیگر عزیزان در آنجا می خوانند و اکثرا مداحان با سابقه ای چون حاج مصطفی شاهنده ، حاج ناصر برکی ، حاج حسن مرادی وزنه داران این عرصه بودند و فقط تعداد اندکی جوان همچون مرحوم حاج منوچهر عبدی ، حاج حسین شهبازی ، حاج سعید جعفری ، حاج مهدی برکی داشتیم که فقط اینها مداحی می کردند و منم از این عظمت غبطه می خوردم و می گفتم که آیا می شود من هم یک روزی مداحی کنم و همانطور که عرض شد من به مشهد رفتم و این عنایت به ما شد که به مداحی بپردازیم. و اما به عنوان اساتید اخلاق اگر بخواهم اسم ببرم ممکن است شخصی را از یاد ببرم... بنده نوکر تمامی کسانی هستم که یک یا حسین(ع) می گویند. (مرحوم حاج آقای صباحی بزرگ ، مرحوم حاج آقای انصاری پدر شهید علی انصاری ، مرحوم حاج سیدعلی میرمعینی ، مرحوم حاج مجتبی نامبردار که از ایشان پاتوق داری را بهره گرفتم ، مرحوم حاج مصطفی شاهنده که افتخار دارم که سالیان متمادی در مزار شهدا صبح های جمعه در محضر ایشان دعای ندبه می خواندم ، مرحوم حاج آقای صفایی ، مرحوم عمو اسد نابینا ، مرحوم حاج آقای بی بی خانی ، حاج ناصر برکی ، حاج حسن مرادی ، پدر گرانقدرم مرحوم حاج علی ناصری و...) و عده ای دیگری از بزرگواران که اگر بخواهم از تمامی آنها نام ببرم در این مجمل نمی گنجد و من از هرکدام از این ها یک بهره ای بردم و به عقیده ی من مداح خوب شدن به مجلس دیدن است نه مجلس پیاده کردن و خواندن...

از سمت راست به چپ: مرحوم حاج غلامرضا پویایی فر ، حاج حمید رضایی ، حاج حسین شهبازی ،
حاج یزدان ناصری ، حاج سعید جعفری

*با پای پیاده به حرم حضرت شاه عبدالعظیم(ع) می رفتم

ثمین: توصیه شما به جوانانی که می خواهند مداح شوند ، چیست؟

من یک موقعی در کلاس چهارم دبیرستان بودم که پنجشنبه ها در زنگ آخر به کلاس نمی رفتم و با اتوبوس به تهران می رفتم و در خیابان ایران که مذهبی های اصیل این شهر در آنجا هستند به جلسات حسینیه های کبریتچی و پنبه چی می رفتم و از جلسه حاج محمد رضا طاهری که در آن سال ها تازه شکل گرفته بود بهره می بردم ، سپس با پای پیاده از همان خیابان ایران به شهر ری حرم مطهر حضرت شاه عبدالعظیم حسنی(ع) می رفتم و از محضر حاج منصور ارضی استفاده می کردم و سپس مجددا به حسینیه جلوه می رفتم و از محضر مرحوم حاج محمود مفید و استاد گرانقدر حاج حسن خلج بهره می بردم و با هواپیما به کرمانشاه باز می گشتم. وقتی به روضه می رفتم تا یک یاحسین(ع) می گفتم همه به گریه می افتادند...
به عقیده من کسی که میخواهد مداح خوبی بشود باید سالیان متمادی خاک منبر بخورد ، متاسفانه امروزه عده ای از مداحان ما تا یک شعر و یا لوح فشرده ای از یک مداح معروف منتشر می شود بلافاصله می روند و آن را می خوانند ، من سالیان زیاد می توانستم بخوانم اما احترام می کردم و باخود می گفتم فعلا در حدی نیستم که مداحی کنم. سالیان سال بنده پشت سر حاج علی نظری ، حاج بهزاد لرستانی ، حاج بهمن جمیاری ، حاج علی اکبر پروینی ، حاج محمد تقی مقدسی و دیگر بزرگان می نشستم و استفاده می کردم و عقیده ام این بوده و هست که اهل بیت(ع) باید فضا را برایم محیا کنند و به من اجازه دهند که بخوانم... متاسفانه امروز عده ای از بزرگواران شتابزده دوست دارند مداح شوند و اصطلاحا" نیامده زود می خواهند بروند.

*شیر مادرم با گریه سیدالشهدا(ع) مخلوط بوده است

ثمین: از مرحوم پدرتان و مادر بزرگوارتان و نقش آنها در مداحی شما بگویید؟
بنده بعد از خداوند و اهل بیت(ع) و امام حسین(ع) واقعا مدیون پدر و مادرم هستم ، مادرم همیشه به من می گوید: وقتی می خواستم تو را شیر دهم آن شیر را مکمل با اشک هایم در روضه ها به تو میدادم و لذا همیشه نیز می گویم که " مادرم گفت به من اشک تو از شیر من است ، من تو را گریه کن شاه دو عالم کردم" ، پدرم نیز از همان موقعی که چشمم را باز کردم در روز تاسوعا و عاشورا با پای بیاده و پیراهن گلی در هیئات و دسته جات عزاداری حضور داشت که طبق وصیت خودش آن پیراهن گلی با ایشان دفن شد و جالب این جاست که هرسال که ما هیئت داشتیم ، دقایق آخر می آمد جلسه پسرش... چون می گفت: من عضو هیئت عباسیه قمربنی هاشم(ع) می باشم ، من هم با لقمه پاک پدر و شیر حلال مادر از این بزرگواران یاد گرفتم.
ثمین: توصیه شما به جوانان و کسانی که می خواهند یک یزدان ناصری که بی شک پرمخاطب ترین مداح غرب کشور است ، باشند چیست؟
استاد ما حاج علی انسانی می فرمود: "هروقت تو مجلسی خودتو ول کردی اونا می گیرنت - هروقت خودت رو گرفتی اونا ولت می کنند"، مثلا همین مرحوم آقا یاحسین(ع) دنبال اسم و بنر بود؟ اما پس از سالیان سال که اسم ایشان به زبان می آید انگار انقلابی برپا می شود. بنده حقیر سفارشی که به عده ای از دوستان و بزرگواران دارم این است که امام حسین(ع) خودش باید محبت شما را در دل مردم بیاندازد همانطوری که حلوایی را در دهان مرحوم شیخ جعفر شوشتری (ره) گذاشت باید نمکی هم در دهان شما بگذارد. همچنین من از یکی از مداحان مطرح شنیدم، می گفت: در حرم مطهر علی ابن موسی الرضا(ع) داشتم مداحی می کردم گفتم یا امام رئوف من سالیان است که برایت می خوانم چه میشود همانند مرحوم شوشتری لقمه ای را در دهان من بگذاری ، که پس از چند دقیقه سیدی آمد و تکه ای نبات بر دهان ایشان گذاشت. و البته این که می فرمایید بنده حقیر محبوب هستم! خیر اینطور نیست تنها لطف امام حسین(ع) است اکثر مردم عاشق روضه هستند و توصیه هم به مداحان جوان این است که بتوانند خودشان را در روضه بالا بیارند و فقط به دنبال شور و سینه زنی نباشند و از طرف دیگر از استادان بزرگوار که در این عرصه حضور دارند بهره گیرند و اصطلاحا شتابزده عمل نکنند.

*مداحی خود یک نوع هنر است / لزوم استفاده و بهره گیری از تنوع در روضه

ثمین: به یاد داریم سالیان دور جلسه ای در عصرهای محرم در منزل مادر شهید اعظمی یک جلسه 15 نفری داشتید ، چه شد که یکباره امروزه به 15000 نفر تبدیل شد؟
هر سال در روز ولادت حضرت صدیقه طاهره(س) حضرت آقا دیداری با مداحان کشور دارند ، باتوجه به تاکید مقام معظم رهبری که می فرمایند: "جذب حداکثری با رعایت چهارچوب و مبانی حدود و سقور شرع مقدس" یعنی اینکه در چهار چوب دین باشد ، اعتقاد دارم که بیاییم از تنوع استفاده کنیم. بنده امسال به چندین جلسه رفتم اما در جلسه یک بیت شعر خواندم که مجلس ناگهان متحول شد که همه مستمعین به یاد یک خاطراتی افتادند و آن شعر این بود: " مران یک دم ساربان اشتر ، ناقه زینب(س) مانده اندر گل... " + پخش صوت

مداحی یک هنر است و مداح باید از تنوع و یک روش خوب و رفتار و منش مطلوب استفاده کند که این در جذب جوانان بسیار یک امر پسندیده ای است. به عنوان مثال: یک موقع ما روضه سازی می کنیم یعنی نقلی از تاریخ خودمان درست می کنیم که هرجورشده اشک مردم را در بیاوریم که غلط است و با کم زیاد کردم مرتکب گناه و معصیت هم شده ایم ، اما یک موقع از تاریخ و مقاتل معروف همانند لهوف سید ابن طاووس ، نفس الهموم شیخ عباس قمی ، سوگنامه اشتهاردی نقل شده که ما آنها را پردازش می کنیم مثلا با بیان هنرمندانه راجع به گودال قتله گاه ، میدان رفتن حضرت علی اکبر(ع) ، وداع با خیام گاهی از زبان امام حسین(ع) ، گاهی از زبان حضرت زینب کبری(س) ، گاهی از زبان ملائکه آسمان که شاهد و نظاره گر غروب عاشورا بودند ، گاهی از زبان خنجری که میخواهد به روی حنجر مبارک برود ، گاهی از زبان حصیر و بوریا که بدن امام حسین(ع) را امام سجاد(ع) در آن پیچید صحبت می کنیم، گاهی از زبان دشمن و گاهی از زبان ریگ و خاک و رمل داغ بیابان کربلا سخن گفته و روضه می خوانیم و همه این توصیف ها و بیان های مختلف و هنرمندانه که باید فقط و فقط عنایت و نظر حضرت زهرا(س) و امام عصر(عج) در آن صورت بگیرد را در آن لحاظ کنیم. و تمامی این نکات بسیار مهم باعث شده که جلسات همواره پرمخاطب تر گردد.

*یک مداح ابتدا باید خودش با اشعاری که می خواهد بخواند بسوزد

ثمین: خیلی از دوستان همچون حاج مهدی اکبری یکبار رسما گفتند اینکه شما تا شروع می کنید ، بلافاصله خودتان اشک می ریزد چگونه می شود که این حال را همیشه دارید و این عنایت را چگونه از اهل بیت(ع) گرفتید که به شما خوش اشک نیز می گویند؟
حقیقتا هرچه که بوده لطف اهل بیت(ع) بوده است. بنده معتقدم یک مداح ابتدا باید با آن اشعاری که میخواهد بخواند بسوزد و سپس آن را برای مستمع در جلسه بخواند و مداحی که معتقد است شعر مورد نظر او جانسوز و قوی است ابتدا باید خودش با آن بسوزد اگر غیر این باشد از روی امام زمان(عج) باید خجالت بکشد و توقعی نداشته باشد که مردم برای شعرش گریه کنند. من وقتی می خواهم شعری را بخوانم در اتومبیل ، محل کار ، منزل همواره آن را خوانده و با آن اشک میریزم. بعضا بوده چند ساعت قبل از جلسه یک شعر سنگین به دستم رسیده اما بجهت اینکه زمان کافی بابت اینکه با آن شعر صفا کنم نداشتم استفاده از آن را به زمان دیگری موکول کردم.
مثلا یکی از اشعاری که توسط آقای لطفیان سروده شده و بنده چندین بار در وصف حضرت زهرا (س) آن را خواندم و چند روز بسیار با آن سوختم همین است که: (زهرا به جای نان غم من را درست کن ، حلوای ختم شیر خدا را درست کن ، با درد دنده های شکسته جدال کن ، تقصیر دست بسته من شد... حلال کن... ) که هر در هر مجلسی آن را خواندم در و دیوار گریه کرده اند.

*مداحان جوان بیشتر تلاش داشته باشند

ثمین: فضای کلی و سطح مداحی کرمانشاه را چگونه ارزیابی می کنید؟
در گذشته سبک های مداحی کنونی نبود ، بلکه هیئت های مختلفی در زمینه های مختلف سینه زنی ، زنجیر زنی و... بودند و مداحی مثل الان متنوع و حرفه ای نبود البته ما هم اکنون نیز هیئت های قوی داریم و من در حدی نیستم که بگویم این هیئت ها در چه سطحی هستند ، اما سوالم این است که آیا تمامی ما مداحان می توانیم در مقابل چند مداح حرفه ای بخوانیم و اصطلاحا کم نیاوریم؟ (کم نیاورم مننظورم از لحاظ فنی خواندن است که...) بنده توصیه ام این است که هر شعر و روضه را در زمان خود بخوانیم و همه باید مطالعه کنیم و نیازمند تلاش بیشتری است که متاسفانه امروز باب شده عده ای از مداحان با تهیه ی یک سی دی مداحی می خواهند مداحی کنند... البته اینکه از دیگران و بزرگان الگو بگیریم بسیار شایسته است ، اما نه اینکه از تمامی اشعار و عینا" سبک آنها استفاده کنیم ، آیا برخی از دوستانی که دم از مداحی می زنند روزانه اصلا مطالعه ای دارند؟ و می توانند یک غزل را از اول تا آخر بخوانند؟ در بسیاری از استانهای ایران همچون تبریز مراسماتی هست که اگر خیلی از دوستان در آن مجالس شرکت کنند از مداحی عقب خواهند کشید... توصیه ام همواره به دوستان مجلس دیدن است و اینکه همواره باید معرفت و تجربه کسب کرد.
ثمین: حضرتعالی چه زمانی از زندگی روز مره خود را به مداحی اختصاص می دهید؟
به امام حسین(ع) شب و روز...

*ماجرای دختر فلجی که یک شبه شفا یافت...

ثمین: کدام یک از فضاهای هیئاتی که در آن مداحی می کردید را بیشتر می پسندید و از آن خاطره ای دارید؟
در بسیاری از هیئات بزرگ و قدیمی خوانده ام و از اکثریت آن ها خاطرات بیاد ماندنی دارم اما شاید زیباترین خاطره که شاید بارها آن را تعریف کرده ام این است که در یکی از شب های محرم در سال 78 ، داشتم به منزل برادر عزیزم حاج محسن عباسی برای ذکر مصیبت میرفتم که ناگهان مادری کودک فلجی را به من داد و گفت: برایش دعا کن و من شال مشکی ام را به روی صورت این نوزاد انداختم و گفتم: چشم ، انشاالله خود حضرت زهرا(س) شفایش دهد. در شب آخر این مراسم مجددا هنگامی که داشتم از سراشیبی کوچه به منزل این بزرگوار می رفتم ، مجددا آن مادر آمد و همان کودک را به من داد و فرمود: یا امشب شفایش را میگیری و یا دیگر او را نیاور...  نگاهی به آسمان کردم و گفتم خدایا! من حقیر کیستم که این خانم اینگونه به من می گوید جز یک نوکر گنه آلود اهل بیت(ع) ؟ روضه خواندم ، به سینه زنی که رسید حدود بیست دقیقه تنها ذکرم این بود " ای یل ام البنین(س) ، باب الحوائج – زور بازوی علی(ع) ، باب الحوائج " ناگهان در حالی که بر آن چهارپایه ایستاده بودم و مداحی می کردم حس کردم فردی به من گفت برو پایین...! در این مجلس شخصی وجود دارد که تو نباید برروی این چهارپایه بایستی... و احساس می کردم تمامی ملائک و پیغمبران نظاره گر ما هستند ، پس از چند ثانیه برق قطع و صل شد و از قسمت خانم ها صدای فریاد و شیون به گوش رسید (بعدا" از طریق مادرم فهمیدم که خانمی قد خمیده آن هنگام وارد مجلس شده بصورتی که فقط یک چادر قابل مشاهده بوده که این چادر نیم متر از زمین فاصله داشته ، راه میرفته است...) در شور سینه زنی بودم که یکدفعه دیدم صاحب خانه دارد پاهایم رو بوسه می زند ، یکدفعه به حال خودم آمدم و گفتم چه شده است: ایشان گفتند رزقمان را گرفتیم ، حضرت زهرا(س) آن دختر فلج را شفا داد و پس از چند دقیقه که شفا یافت و برای اولین بار حرف زد گفت: "آب..." که در همانجا یکی از پزشکان متخصص که در جلسه حضور داشتند ایشان را معاینه کردند و الحمدالله هیج مشکلی نداشته و کاملا" شفا یافته بود... و خیلی های نیز دیگر هستند که اینگونه شفا یافته اند و البته اگر اهل بیت(ع) شفا ندهند باید تعجب کرد ، شفا دادن مریضان توسط اهل بیت(ع) بسیار طبیعی است.

ثمین: اولین بار به طور رسمی در کدامیک از هیئات استان مداحی کردید؟
در همان روضه های خانگی ، مجالس 95 شب ایام فاطمیه برادر عزیزم حاج علی نظری ، مجالس شهدا و سالگرد شهدای عزیزمان.

*جلسه حدیث کسا ، رزق ما در مشهد است

ثمین: چه شد که تصمیم به برگزاری جلسه حدیث کسا کردید؟
فتخار این را داشته ام که در بسیاری از هیئات و جاهای دیگر مداحی کنم... اما به یکباره در سال 78 در مشهد مقدس ، صحن انقلاب (پنجره فولاد) بودم و باخود گفتم: یا امام رضا(ع) خودت برای ما جلسه ای را درست کن که یکباره اسم شریف "حدیث کسا" به ذهنم افتاد و فردای آن شب به بازار رضا(ع) رفتم و یک پرچم قرمز رنگ برای جلسه با عنوان "جلسه حدیث کسا" تهیه کردم که از آن موقع تا امروز حدود 14 سال است هر هفته شنبه شب ها موفق به برگزاری جلسه شدیم و بیاد دارم اولین جلسه نیز در خیابان مصوری کرمانشاه بود ، مگر اینکه به جهت دعوت در دیگر استان ها و یا سفر حج و عتبات عالیات افتخار برگزاری را نداشتیم.
ثمین: چرا اسم این مراسم را "جلسه" حدیث کسا گذاشتید؟
ببنید هیئت شان خاص خود را دارد ، من در حدی که بگویم هیئت نیستم و باید واقعا آدم بزرگی باشی که بگویی هیئت... و جلسه پایین تر از هیئت می باشد.
ثمین: به چه دلیل جلسه خودتان را بصورت چرخشی کردید؟
به عقیده من جلسه ثابت و چرخشی معایب و محاسنی دارند ، یکی از معایب عمده جلسه چرخشی این است که برای مثال ما هرهفته یک نیسان وسیله از جمله وسائل صوتی پر هزینه ، پرچم و... داریم که حمل و نقل اینها بسیار دشوار است اما در جلسه ی ثابت اینگونه نیست... از محاسن جلسه چرخشی نیز اینکه هر هفته جلسه در یک مکان و یا شهرک خاص برگزار می شود که بسیار مهم است و این خود خیلی برکات دارد... بعضا بوده در برخی از جلسات که در یک شهرک خاص بوده علاوه بر اهالی آن محله اقوام و یا همسایه ها نیز آمده اند و گاهی حتی مسیر زندگی آنها نیز عوض شده است.

*شش دانگ کار قیامت دست امام حسین(ع) است

ثمین: حاج آقا شاید بتوان گفت عده ای از رفتار و حتی ظاهر شما نیز تقلید می کنند و شاید بخاطر حضور شما در عرصه مداحی ، ذاکر شدند ، نظرتان در این باره چیست؟
من حقیر نوکری ناچیز و ناقابل هستم و اصلا در این دستگاه دیده نمی شوم و مردم اگر به ما احترام میگذارند به ارباب احترام گذاشته اند. توصیه ام به عزیزانی که تازه در این عرصه بزرگ ستایشگری اهل بیت(ع) قدم گذاشته اند به قول امام صادق(ع) که می فرمایند: «كُونُوا لَنَا زَيْناً، وَ لَا تَكُونُوا عَلَيْنَا شَيْنا» یعنی «مايه‌ي زینت با اهل بیت(ع) باشيد، نه مايه‌ي عيب و ننگ ما» این است که همواره باعث زینت و خشنودی اهل بیت(ع) باشیم. هنر امام حسین(ع) که بعد از 1400 سال یقه بنده ناچیز و گنه کاری را چون یزدان ناصری را گرفته است و امام حسین(ع) به گناه نوکرش نگاه نمی کند ، به آقایی خودش نگاه می کند ، اصلا خداوند امام حسین(ع) را برای گنه کاران خلق کرد و قبرشم شش گوشه قرار داد زیرا که شش دانگ کار قیامت دست این آقاست...

*امام حسین(ع) را به پول نفروشیم

ثمین: نظر حضرتعالی در مورد صله گرفتن و پول گرفتن در مداحی چیست؟
اینکه بگوییم در کرمانشاه تمام مداحان از این طریق امرار معاش می کنند درست نیست ، اما خب بعضی از بزرگواران هم هستند که می روند می خوانند و به هرحال خود بانی مبلغی به آنها می دهد. مثلا: بنده دایی بزرگواری دارم به نام حاج هاشم نامبردار که پسرش در راه انقلاب در عملیات خنثی سازی مین در روز عید غدیر سال گذشته شهید شدند که ایشان حدود 70 سال دارند که حدود 60 سال از عمر بابرکتشان صرف مداحی امام حسین(ع) شده است و در محرم هر روز پای پیاده حدود 20 جلسه میرود و هیچ گونه وجهی هم دریافت نمی کنند ، اما یک موقع هست که طرف را دعوت میکنند و عنوان می کند که شرط می کند فلان مبلغ را خواهم گرفت! این چنین شخصی باید دیگر دم از امام حسین(ع) نزند چونکه اربابش به را به پول فروخته است و اگر سوزی اندک دارد قطعا و یقینا" از او گرفته خواهد شد... ولی بوده که بنده شهرستانی رفتم و به جان خود امام زمان(عج) حرف هیچ پولی را هم نزدم و در آخر بانی مجلس یک پاکت و حتی سوغات آن شهرم به من داده و به وی نیز گفته ام که من بخاطر امام حسین(ع) آمدم و نه به خاطر پول... و طرف حرفم را نپذیرفته است ، و ناچارا" گرفتم و خداوند خود شاهد است که از آن پول طیب تر ، حلال تر و پاک تر در عالم نبوده است. و بارها از حاج منصور ارضی نیز شنیده ام که گفتند: "امام حسین(ع) اینقدر عرضه داره که بتونه نوکرشو تامین کنه"
ثمین: باتوجه به حضور شما در اکثریت هیئات ، فضای تشکیلاتی کدامیک از هیئات را بیشتر می پسندید؟
در کرمانشاه اکثریت هیئات فضای خوبی را دارند، اما با توجه به اینکه شما می فرمایید از لحاظ تشکیلات و فضا عرض می کنم، مثلا" اگر از لحاظ زنجیز زنی بخواهیم بگوییم هیئت اشرفیان ، هیئت زنجیرزنان بازار توپخانه و... مسلما" بسیار سینه زنان خوبی را داراست. به نظرم هیئت محبان شاهزاده علی اکبر(ع) ، هیئت ثارالله (حاج ناصر برکی) ، مسجدالنبی(ص) ، هیئت انصار بنی زهرا(س) و هیئت مسلم عقیل(ع) از شاکله و فضای بسیار خوبی برخوردار هستند.

ثمین: اگر بگوییم تاثیر گذاری شما در استان بسیار مشهود است و واقعا حقیقت دارد و اگر کسی آن را کتمان کند از دشمنی با امام حسین(ع) است دروغ نگفته ایم ، نظر شما در مورد برخی تذکرات که مثلا در یکی از جلسات شما در ایام فاطمیه تذکری سنگین دادید، نطرتان در این حوزه چیست؟
بنده با امر و نهی کردن مکرر در جلسات بسیار مخالفم و اگر این یکباری را هم شما می فرمایید وجود داشته است قطعا به حق بوده و به جهت زینت مراسم اهل بیت(ع) بوده است ، اگر کسی واقعا مشکلی دارد می بایست در اطراف درب خروجی بنیشند نه اینکه در اوج روضه با بلند شدن خود ، مجلس را برای دیگر مستمعین بهم بریزد و این تذکر تنها در آن مورد بوده و پس از آن نیز تذکراتی از این قبیل نداده ام.
ثمین: حاج آقا در جلساتتان زیاد سخنرانی می کنید ، نظرتان در این باره چیست؟
آره ، بعضی وقت ها این جور بوده ولی مدت هاست که دیگه اینطور نیست. کاری ندارم چیزی بگم؟؟ مداح امام حسین(ع) فقط باید از زخم اربابش حرف بزند.

*حاج منصور ارضی پیغمبر مداحی من است

ثمین: الگوهای کنونی و کشوری شما چه کسانی هستند؟
بنده مدت ها خواندن حاج محمد رضا طاهری برایم الگو بود ، نه تنها از ایشان بلکه از محضر هر عزیزی یک خوشه برداشتم ، واقعا باید بگویم در عرصه ستایشگری حاج منصور برایم خیلی تاثیر داشت ، سوز و حال و هوای استادم حاج علی انسانی ، روضه ها و فنون حاج حسن خلج ، حاج محمود کریمی ، حاج احمد واعظی ، حاج آقا سعید و... + پخش مداحی قدیمی حاج یزدان ناصری در جلسه حاج احمد واعظی در مسجد هاشمی کرمانشاه


*مداحان خود از مبلغان جامعه هستند / قیام امام حسین(ع) خود یک کار فرهنگی بود

ثمین: به عقیده شما یک مداح باید تا چه حدودی سیاسی باشد؟
مقام معظم رهبری(مدظله العالی) می فرمایند: جبهه تبليغ یک جبهه عظیم و وسيعي است كه يك قسمت از اين جبهه ي وسيع به جماعت مداح سپرده شده است. بنابراین مداح یک مبلغ است ، یک مداح و یک ستایشگر اهل بیت(ع) با کسب معنویت و اخلاق باید از این جایگاه رفیع حراست کند ، مخصوصا" امروز که اقبال مردم به خصوص نسل جوان زیاد شده است ، وظیفه ماهم دشوار تر است ، حال باتوجه به شرایط کنونی نقش مداحان به مراتب بیشتر می شود چون امروزه جبهه ای که ما در آن می جنگیم به قول فرمایش حضرت آقا جبهه فرهنگی و جنگ نرم است که خود امام حسین(ع) نیز جنگ فرهنگی داشتند ، چون با عقل جور نمی شود که با 72 نفر به جنگ سی هزار نفر رفت و این خود یک جنگ فرهنگی است که ارباب من و شما در کربلا بنای آن را گذاشتند ، معلوم است که این 72 نفر علی الظاهر شکست خواهند خورد اما اربابمان با این کار خود یک کار فرهنگی و رسانه ای بزرگ انجام دادند و واقعا چه کسی دیده است که در یک جنگ تن به تن طفل شیرخواره ، دختر سه ساله تا حبیب بن مظاهر 70 ساله و... را به خودت به دل دشمن ببری! امام حسین(ع) درعشق بازی با خداوند هیچ چیز کم نگذاشتند ، آخرین ایستگاه عشق بازی با خداوند... ، یاران ایشان هم همینطور بودند ، 72 نفر بزرگ عالم دور ایشان جمع شده بودند مثل: حبیب ، بریر ، ظهیر ، وهب ، مسلم ، حر و...

*اساس بنیاد دعبل خزایی برای رفاه مداحان است

ثمین: به نکات بسیار زیبایی اشاره فرمودید ، توصیه شما به مداحان در حوزه تهاجم فرهنگی چیست؟
کار اصلی فرهنگی حضرت سیدالشهدا(ع) این بود که از مکه خارج شدند به سمت کربلا و برای همگان سوال شده بود که چرا پسر پیغمبر(ص) خودش حج را رها کرد و همه این ماجرا را دنبال می کردند که امام حسین(ع) کجا رفته اند چون یک سفر معمولی نبود و این سفر موجب تعجب همه شد. امروزه وقتی مداحان می خواهند از این رسالت دم بزنند باید خودشان حدود و سقور جنگ فرهنگی را بشناسند و بدانند وقتی تهاجم فرهنگی صورت می گیرد ، روح و جسم و جان و تفکر جامعه ما را هدف می گیرد و بدین علت ما مداحان وظیفه داریم با تزریق معارف اهل بیت(ع) ، با شعر خوب و قوی ، سبک و دم حماسی و سنتی در اذهان عمومی به مقابله با این جنگ بپردازیم. به قول فرمایش حضرت امام خامنه ای(مدظله العالی) : ما مداحان باید در این جنگ سرباز این جنگ باشیم ، آن هم سرباز جان برکف(در تاریخ 8 سال دفاع هم اگر ورقی بزنیم همه آنهایی که به درجه رفیع شهادت ، جانبار ، آزاده و ایثارگر شدند همه از جنس همین بچه هیئتی ها بودند) و الان اگر جنگی رخ دهد اولین افرادی که سینه چاک خواهند شد ، همین افرادی هستند که در زیر علم سیدالشهدا(ع) می باشند.
ثمین: باتوجه به اینکه شما مسول بنیاد دعبل خزایی استان کرمانشاه هستید ، در مورد اساس این بنیاد و حضورتان در این بنیاد بفرمایید؟
در ابتدا این را عرض کنم همان طور که خود شما عزیزان نیز مطلع هستید بنده اطلاعی از معرفی ام به عنوان مسول این بنیاد نداشتم و تا حدودی علاقه ای نیز نداشتم... اما عده ای از دوستان در مرکز بنیاد در تهران بنده را پیشنهاد دادند. حدود شاید 20 سال پیش جمعی از مداحان بزرگ از جمله حاج علی آهی به خدمت مقام معظم رهبری مشرف شدند و عرضه داشتند که خیلی از مداحان هستند که کسب و کار دولتی ندارند و اگر روزی بیمار شوند بیمه ای ندارند که حضرت آقا بنیادی به نام دعبل خزایی تاییس کردند که درکل شهرهای کشور نمایندگی دارد که آنهایی که کسب و کار دولتی ندارند و بیمه ندارند با عضویت در این بنیاد علاوه بر بیمه تامین اجتماعی در آخر پس از 30 سال نیز مستمری بگیر خواهند شد و اساسا عملکرد این بنیاد به منظور رفاه حال مداحان است.
ثمین: لطفا در مورد کارکرد شما و فعالیت های شما در این بنیاد توضیح دهید؟
متاسفانه با توجه به پذیرش اکثریت مداحان در این بنیاد در زمان گذشته و اینکه حدود 30 درصد از بیمه شدگان مداح نبوده اند و سفارشی بوده است ، ظرفیت پذیرش مداحان عزیز اکنون تکمیل شده ولی باتوجه به مکاتباتی که با جناب حاج آقای بختیاری به زودی با سفر ایشان به کرمانشاه این مشکل بررسی خواهد شد زیرا حقیقتا خیلی از دوستان هستند که واقعا مستحق این امر هستند.

*از استاد حاج یدالله بهتاش در استان دعوت شود

ثمین: مجمع الذاکرین کرمانشاه را چگونه ارزیابی می کنید؟
محفل مجمع الذاکرین حقیقتا بسیار خوب و مفید است ، اما این تقاضا را دارم که از اساتید مختلف دعوت کرد که حضور پیدا کنند و از محضر بزرگان استفاده کنیم. ما در آن 8 ماهی که حدود 214 نفر هرهفته در سازمان تبلیغات اسلامی کلاس آموزش مداحی داشتیم ، هرهفته از یکی از بزرگان و اساتید دعوت می کردیم که حضور پیدا کنند و از محضرشان فیض می بردیم و اکنون نیز دوست دارم از حاج یدالله بهتاش دعوت شود تا بشود از این معدن علم و دخیره معرفت استفاده کرد.
ثمین: تا کنون 7 دوره کنگره ی شعر در کرمانشاه برگزار شده است، به نظر شما بازده این نوع کنگره ها چگونه است؟
حقیقتا" عملکرد بسیار خوبی را به دنبال داشته و باعث شده تحولی عظیم را بوجود آورد اساسا شعرگفتن و شعرخواندن را جای انداخته و اینکه عده ای از دوستان سطح خود را در حوزه مداحی و شعر سطح خود را بالا ببرند. در این رابطه در یکی از دیدار ها با مقام معظم رهبری که خداوند ایشان را برای همه ما حفظ کنند شخصا شنیدم که ایشان فرمودند: به مداحان نکته مهمی عرض می کنم خدمت شما ذاکرین اهل بیت(ع) ، گاهی یک بیت شعر شما مداحان کار یک ساعت منبر مثل منی را انجام می دهد. و این خیلی مهم است و ما نباید به سادگی از کنار این گفتار ایشان بگزریم ، وقتی ولی امر مسلمین عالم و یگانه علمدار عصر ظهور و نائب امام زمان(عج) چنین حرفی را می زند این خود وظیفه ی ما را بسیار سنگین تر و دشوار می کند که وقتی یک بیت شعر اینطور می تواند تاثیر بسزایی را داشته باشد پس لازم است برای این امر وقت زیادی را صرف کنیم تا بهترین ها را گزینش کنیم.

*شور بی شعور بی فایده است / یک بال پرواز ما در هیئات حضور روحانیت است

ثمین: رابطه شما با روحانیت باتوجه به اینکه در مجالس شما از عمدتا" سخنران استفاده می شود چیست؟
ماهمگی سرباز ولایت بوده و هستیم ، نه تنها جامعه مداحان بلکه هرکسی و در هر پست و مقامی و لباس و عنوان و مسولیتی که قرار دارد ، این عبرت شده نه یک قدم جلوتر از روحانیت و نه یک قدم عقب تر باید حرکت کنیم ، چرا که پیامبراکرم(ص) در روز عید غدیر هنگامی که خواستند مولا امیرالمومنین(ع) را معرفی کنند فرمودند: همه جمع شوند ، آنهایی که به جلو رفتند برگردند و آنهایی هم در عقب هستند بیایند. این فرمایش نبی مکرم اسلام می خواهد این را ثابت کند که نه کسانی که جلوترند مجاز هستند و نه آنهایی که عقب ترند مجاز هستند و همه باید در یک نفطه متمرکز شد که آن نقطه ولی فقیه در زمان غیبت است که هم اکنون ما سرشار از این نعمت بزرگ یعنی مقام معظم رهبری هستیم. اگر اکنون بخواهد هواپیمایی پرواز کند نیازمند دو بال است و اگر ما بخواهیم پرواز کنیم فقط با شور خالی نمی شود و باید شور با شعور و معرفت باشد و توسط یک عالم بزرگوار و روحانی که بیاید از معارف حقه تشیع برای مستمعین سخن بگوید. امروزه اگر جلسه بسیاری از بزرگان در کشور جلسه مطلوب و پربازدهی می شود دلیلش حضور سخنرانان برجسته ای نظیر حجت الاسلام پناهیان ، عدالتی ، ثمری ، آقا تهرانی ، مومن و غیره می باشد. و ما مداحان باید دوشادوش حضرات مراجع و روحانیت در این عرصه بزرگ ستایشگری قدم برداریم چونکه ما همگی در یک مسیر هستیم. و ینده نیز چه در خارج از استان و چه در داخل شهر از گذشته تا امروز خودم را خاک پای مراجع و روحانیت می دانم و در جلسات هفتگی نیز همیشه سخنران داشتیم و از روحانیون و عالمان ربانی استفاده کرده ایم و عقیده ام همواره بر شور با شعور و معرفت بوده و شعور در جلسات به واسطه علما و روحانیون ربانی خواهد بود.

ثمین: با کدامیک از اهل بیت(ع) رابطه ی دلی بیشتری دارید؟
به تمامی اهل بیت(ع) ارادت دارم، اما بیشتر به آقایم حضرت ثامن الحجج علی بن موسی الرضا(ع) ارادت دلی و قلبی بیشتری دارم.
ثمین: با کدامیک از روضه ها بیشتر می سوزید؟
روضه گودال...
ثمین: حاج آقا لطفا از شاگردانتان بگویید؟
استغفرالله... من واقعا میگویم خاک پا و شاگرد هرکسی هستم که یاحسین(ع) می گوید.

.... خواندن ادامه گفتگو با استفاده از لینک زیر

*ادامه گفتگو*


 

برچسب ها:
نظر شما
جهـت ارسـال نـظـر کـلیـک کنیـد
آخرین عناوین