پایگاه اطلاع رسانی ثمین | Samiin.ir
  • ورود شما را به اولین پایگاه اطلاع رسانی رسمی محافل مذهبی استان کرمانشاه گرامی می داریم
کد خبر: 31
تاریخ انتشار: 1392/11/11 - 15:54
محمد سهرابی

در پاسخ به قزوه که گفته بود قمه زنان در برابر امام حسین علیه السلام ایستاده اند و نوحه خوانان بر بدن شریف آن سید کائنات اسب می دوانند، و قیمه و قمه را زده بود! اکنون بیانیه ای را که خود بنده ی حقیر در نوشتن آن دست داشته است نیز امضا کرده است که من نبودم دستم بود. و می گوید که توبه کرده است و نادم است و فلان و بهمان.

پیشتر باید منتشرش می کردم. دوستان نگذاشتند و من نیز به حرف و رای ایشان عمل کردم، اما اشتباه کردم. اکنون بخوانید:

 

شاه مظلوم که دین نیز به او منتسب است                                                                    

محترم داشتن منتسبانش ادب است

 

ای که از جهل به قیمه به قمه می­تازی                                                 

قیمه آیا نشنیدی که به او منتسب است

 

قمه­زن در نظر توست هوادار یزید                                                                         

لیک در دیده­ی من عاشق شاه عرب است

 

خر سروش تو شد از مسجد عیسای وزیر                                

آلت وحی تو وهم است و همان در عقب است

 

کی کجا مرثیه­خوان بر تن شه تاخته اسب                     

کی به آن ده تن ملعون احدی را نسب است

 

پس چه فرق است میان تو و ایرج میرزا                                            

زآن که او نیز به زعم ادبا بی­ادب است

 

تو و ایرج ز سر لج چو بتازید چه غم                                                

روز را نیز توان از سر لج گفت شب است

 

قمه­زن نیستم و حکم فقیهم جاری است                                    

لیک آن کس که زند نیز فقیهش سبب است

 

جوهر دین خدا را تو مگر یافته­ای                                                 

کاینچنین دعوی پیغمبری­ات روی لب است

 

گیرم ای بچه گروهی به تو حرفی نزنند                                      

زآن که نان شبشان را پدری­ات سبب است

 

من و امثال مرا چاره نداری بابا                                            

نان ما در گرو منت شیر عرب است

 

بگذر از این پسر شوخ و ملنگ و الکی                             

طفلکی مخ به سرش نیست برادر، طلبه است

 

حرف مفتی که زدی مفتی ما را خنداند                                         

گیرم آوازه­ی شعر تو به پیت الحلب است

 

دستمالی که بدان نان جوینی می­خورد!                                       

حال امروز به سر بسته و گوید ز تب است

 

توبه کن توبه که این شیوه­ی روشن­فکری                                

آن چه در مشرب تو ریخته ماءالعنب است

 

با خبر شو نخوری گول ز سرگین­گردان                                     

هر سیه را نتوان گفت که شیرین­رطب است

 

عشق کن معنی و بشناس مسلمانی را                               

هرکسی دل به محمد ندهد بولهب است

برچسب ها:
نظر شما
جهـت ارسـال نـظـر کـلیـک کنیـد
آخرین عناوین